Ach, nu eens echt wat leuks. Clair, een vriendin van mij, was plannen aan het maken voor een wereldreis van drie maanden. Nee, nee, niet met mij, en daarin zit hem net nou de clue. Ik werd ingeschakeld om als achterblijver en vriend de zorg voor enkele planten op me te nemen.
Clair is namelijk een plantenliefhebber, iemand met donkergroene vingers. En ze moest de zorg voor haar planten overdragen aan ons die achterbleven. Nou prima, dat hadden we graag voor haar over. Die reis moest ze ook onbezorgd kunnen maken vonden wij, de achterblijvers. Ze had nogal wat te stellen gehad op medisch gebied en we gunden haar die reis van harte. Haar prachtige tuin zou bijgehouden worden door de buren, en of ik me maar wilde ontfermen over haar twee orchidee planten. Nou zijn orchideen niet zo heel moeilijk te verzorgen. Elke dag wat water geven en uiteraard oppassen met tocht. Maar dat is logisch, daar kan niets of niemand tegen. Ikzelf ook niet.
Ik kon de planten kwijt in de keuken voor het raam. Ervoor zorgen dat ze voldoende water kregen was het belangrijkst. Ik heb ze dus op een bakje met grind gezet, en het bakje gevuld met water. Zo was er altijd vocht aanwezig onder de bloempot. En jawel hoor, er begint een bloeistengel uit te groeien, en rap. In de loop van enkele dagen was het ding behoorlijk uitgegroeid, en heel opmerkelijk, was zo stevig dat hij gewoon zo schuin weg de ruimte in stak. De bloemknoppen kwam later, en ook die namen snel in omvang toe. Nu staat er een bloemknop open; getransformeerd tot een prachtige orchidee. Kijk maar eens op de foto. De plant is nu niet te vervoeren, en blijft hier dus mooi staan. Ik heb haar nu een plaatsje gegeven in de woonkamer en ik geniet er dagelijks van.
